چشم‌انداز قابل دوام
هدف ما فقط بازگرداندن ساختار و کارکرد اکولوژیک نیست؛ کمک به شکل‌گیری چشم‌اندازهایی است که هم برای حیات‌وحش و هم برای جوامع انسانی قابل دوام باشند.
برنامه ۰۲
راه‌حل‌های مبتنی بر طبیعت
در سَروین، راه‌حل‌های مبتنی بر طبیعت به اقدام‌های عملی و مبتنی بر ویژگی‌های هر سرزمین گفته می‌شود که هم به بازگشت کارکردهای اکولوژیک کمک می‌کنند و هم از حیات‌وحش و جوامع محلی پشتیبانی می‌کنند. در زیست‌بوم‌های خشک و کم‌آب ایران، این رویکرد یعنی کار هم‌زمان با آب، پوشش گیاهی، شیوه‌های بهره‌برداری از سرزمین، و مسئولیت‌پذیری محلی.
چرا این موضوع مهم است؟
احیا، ارکان حفاظت جامع
احیای اکوسیستم‌ها یکی از ارکان اصلی حفاظت جامع است. زیستگاه‌های سالم، پایه تنوع زیستی و تداوم فرایندهای اکولوژیک هستند و شرایط لازم برای بقا و پایداری گونه‌های حیات‌وحش را فراهم می‌کنند.
وقتی زیستگاه‌ها تخریب می‌شوند، جمعیت گونه‌ها کاهش می‌یابد، خدمات اکوسیستمی تضعیف می‌شود، و تاب‌آوری سرزمین در برابر تغییرات محیطی کمتر می‌شود.
- زیستگاه سالم = تنوع زیستی
- تداوم فرایندهای اکولوژیک
- تاب‌آوری در برابر تغییرات
کار با جوامع محلی
احیا از روز نخست، با مردم
ما باور داریم که احیا زمانی موفق‌تر است که جوامع محلی و بومی از آغاز در این فرایند حضور داشته باشند. آموزش، توانمندسازی، و ایجاد فرصت‌های معیشتی مرتبط با حفاظت می‌تواند مشارکت فعال‌تر جوامع را تقویت کند و حس مسئولیت‌پذیری نسبت به منابع طبیعی را افزایش دهد.
ترویج شیوه‌های پایدار در کشاورزی و دامداری نیز بخشی از همین رویکرد است. کاهش فشار بر زیستگاه‌های طبیعی، هم از تخریب بیشتر جلوگیری می‌کند و هم امکان ماندگاری بیشتر تلاش‌های احیایی را فراهم می‌سازد.
- آموزش و توانمندسازی
- معیشت مرتبط با حفاظت
- کشاورزی و دامداری پایدار
رویکرد ما در احیا
بازگشت تدریجی گیاهان بومی
در زیست‌بوم‌های بیابانی و نیمه‌خشک، احیای پوشش گیاهی از اولویت‌های اصلی ماست. ما بر مداخلاتی تمرکز می‌کنیم که به بازگشت تدریجی گونه‌های گیاهی بومی، تقویت کارکرد زیستگاه، و بازسازی تعادل اکولوژیک کمک کنند.
در انتخاب مناطق اولویت‌دار، نظر مدیران، محیط‌بانان، و جوامع محلی برای ما اهمیت اساسی دارد. این رویکرد کمک می‌کند تصمیم‌گیری‌ها صرفاً از بالا به پایین نباشند و تلاش‌های احیایی بر اساس واقعیت‌های میدانی و ظرفیت‌های موجود هر منطقه شکل بگیرند.
- بازگشت گونه‌های گیاهی بومی
- انتخاب مناطق با نظر محیط‌بانان
- تصمیم‌گیری مبتنی بر میدان
میاندشت به‌عنوان یک نمونه
در این منطقه، بهبود جمعیت طعمه‌های یوزپلنگ و بازگشت طبیعی یوز پس از شش سال غیبت، از نتایجی بوده است که اهمیت این رویکرد را برای ما روشن‌تر کرده است.
تجربه ما نشان داده است که ترکیب دانش محلی، همکاری میدانی، و مداخلات احیایی می‌تواند به نتایج ملموس منجر شود.
چرا احیای زیستگاه‌های تخریب‌شده ضروری است؟
سرزمین‌هایی زنده و تاب‌آور
احیای زیستگاه‌های تخریب‌شده تنها به نفع تنوع زیستی نیست، بلکه با پایداری معیشت انسانی و سلامت سرزمین نیز پیوند مستقیم دارد.
همکاری و دانش
سَروین از همکاری با نهادهای دولتی و غیردولتی، دانش بومی و علمی، و ابزارها و فناوری‌های عملی و متناسب با هر منطقه استفاده می‌کند.
راه‌حل‌های ماندگار
راه‌حل‌هایی میدانی و واقع‌بینانه می‌سازیم؛ سرزمین‌هایی که بتوانند هم از حیات‌وحش پشتیبانی کنند و هم برای جوامع محلی پایدار بمانند.
پروژه‌ها و منابع این برنامه
پروژه احیای زیستگاه یوزپلنگ در میاندشت
مدیریت آب‌های سطحی با تکیه بر دانش بومی — از رواناب تا تاب‌آوری.
اصول بازسازی و احیای زیستگاه‌ها
راهنمای دهه احیای زیستگاه‌های سازمان ملل برای حفاظت‌گران.